پاییز ، بهاری است با رنگ های سرد و
رنگین کمانی از رنگ زرد و قرمز
در پاییز ، طبیعت ، زیبایی های عاریتی و بی دوام خویش
را وا می گذارد ، و صداقت عریانش را که
زیباترین جلوه ی طبعیت است ، به تماشا می آورد
انسان، تنهایی اش را در کوچه های پاییز ، بیشتر
حس می کند و نیازش را به دستان مهربان
آفتاب، عمیق تر در می یابد
در پاییز ، ما به خلوت درون خویش خوانده می شویم و از
غفلت مدام اما نامحسوسی که داریم و از
نفس غالبی که مرگ را محال می نمایاند ، وا می رهیم
حال که پاییز ، نگاه دوباره به خویش را
ممکن می کند، ما می توانیم به بهانه ی این فصل
کمی دقیق تر به خود و وظیفه یی که داریم
بنگریم ، و به عنوان سازندگان دیروز و امروز
و فردا، به عاقبت کار بیاندیشیم
آیا در برگریز پاییزی عمر، می توانیم به روزگار
بهاری خدمت و زندگی خود تفاخر کنیم؟
لالا لالا ........ گل بنفشه
دل هجوم آذرخشه
لالا لالا.......... پشت رو بنده ظلمت
یه ستاره می درخشه
لالا لالا......گل انارم
مهتابو برات میارم
اونو با نگین سبزش
روی پیشونیت می زارم
لالا لالا.....قصه نگفته
حرف بزن دلم گرفته
شوق رفتن تو دل من
پشت یک خاطره رفته